Problemy są, ale czy ktoś próbuje przekonać mieszkańców, że placówka stoi nad przepaścią?
Wokół Szpitala Powiatowego w Ostrowi Mazowieckiej od dłuższego czasu narasta atmosfera, w której coraz trudniej oddzielić fakty od emocji, uzasadnioną krytykę od personalnych sporów, a rzeczywiste problemy od internetowych interpretacji. Jedni mówią o nieprawidłowościach, inni o ataku na placówkę i jej dyrektora. Tymczasem mieszkańcy powinni otrzymać coś znacznie ważniejszego niż kolejną odsłonę lokalnego konfliktu: rzetelny obraz szpitala, jego możliwości, problemów i perspektyw, a nie dostawać tylko lokalną rozgrywkę polityczną.
Bo ten obraz nie jest wcale czarno-biały, nigdy nie był. W przeszłości, za wszystkich dyrektorów było zawsze jakieś „ale” a to sprzęt, a to kadra, itd.
Szpital, który inwestuje, ale musi liczyć pieniądze
Ostrowski szpital trudno opisać jako placówkę, która zatrzymała się w rozwoju, albo której przyszłość sprowadza się do oczekiwania na likwidację. W ostatnich latach realizowano tu poważne inwestycje infrastrukturalne i sprzętowe. Rozwijano ortopedię, modernizowano zaplecze, inwestowano w diagnostykę i rehabilitację.
W 2025 roku nakłady inwestycyjne wyniosły około 16,5 mln zł. W 2026 roku placówka pozyskała niemal 5,84 mln zł dofinansowania unijnego na modernizację Działu Rehabilitacji Leczniczej. Projekt obejmuje zarówno remont pomieszczeń, jak i zakup nowoczesnego wyposażenia. W planach jest także rozwój Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Małkini Górnej i dalsza cyfryzacja placówki.
To nie jest obraz szpitala, który przestał funkcjonować i nie ma pomysłu na przyszłość. To obraz jednostki, która rozwija infrastrukturę, poszerza możliwości leczenia i jednocześnie zmaga się z coraz trudniejszym otoczeniem finansowym. Finanse są problemem ogólnokrajowym, a rozwój to już nie reguła a wyjątek.
Nie oznacza to oczywiście, że można machnąć ręką na finanse.
W 2024 roku szpital osiągnął około 1,13 mln zł zysku netto, a w 2025 roku około 242 tys. zł. Szczególnie istotny jest jednak fakt, że w 2024 roku podstawowa działalność lecznicza przyniosła stratę. W kolejnym roku wynik na sprzedaży usług medycznych wyraźnie się poprawił, ale problemy z płynnością nie zniknęły.
W lipcu 2026 roku szpital zwrócił się do powiatu o 4 mln zł nieoprocentowanej pożyczki. W dokumentach wskazano między innymi na nieuregulowane przez NFZ należności za świadczenia wykonane ponad limit, których wartość przekraczała 38 mln zł. Część pożyczki miała pomóc w naprawie tomografu, pozostała zaś zabezpieczyć wkład własny do realizowanych inwestycji.
To poważny problem. Nie należy go bagatelizować, ani przykrywać zdjęciami nowego sprzętu, czy występach w telewizji „śniadaniowej”. Jednak równie nieuczciwe byłoby wyciąganie z trudności finansowych automatycznego wniosku, że szpital jest na drodze do zamknięcia, likwidacji, że jest w ruinie.
Nie ma podstaw, by utożsamiać problemy z płynnością i idące restrukturyzacje z decyzją o likwidacji placówki. Co więcej, realizowane inwestycje pokazują, że szpital nadal rozwija swoją działalność. Nadal mamy swoją porodówkę, a to nie jest takie oczywiste przy ujemnym wzroście w całym Powiecie.
Siedem interpelacji jednego radnego i dziewięć miesięcy pytań
Szczególną rolę w publicznej dyskusji o szpitalu odgrywa Władysław Krzyżanowski – Radny Powiatowy, a zarazem były wieloletni Dyrektor ostrowskiej placówki. Kierował nią w latach 1973–1982, 1987–1995 oraz 1997–2007. Zna więc szpital nie tylko z perspektywy samorządowca, ale również człowieka, który przez lata odpowiadał za jego funkcjonowanie. Zna też jego „niuanse” i sam był również oceniany za jego prowadzenie. Nie były to same „och i ach”. Głównie jest kojarzony pozytywnie z rozbudową szpitala i na tym stańmy. To honorowy Obywatel Ostrowi Mazowieckiej.
W 2026 roku jego aktywność interpelacyjna dotycząca SPZZOZ była wyjątkowo intensywna. Tutaj chcemy pochwalić Radnego za aktywność na tle pozostałych Radnych. Zawsze cenimy aktywność.
Z publicznego wykazu powiatu wynika, że radny złożył co najmniej siedem odrębnych interpelacji dotyczących szpitala: jedną 29 stycznia, cztery 26 marca, kolejną 30 kwietnia oraz następną 27 sierpnia.
Nie były to wyłącznie krótkie pytania o bieżące funkcjonowanie placówki.
Pierwsza, styczniowa interpelacja obejmowała aż 22 punkty. Dotyczyła między innymi oświadczeń majątkowych dyrektora Artura Wnuka, możliwych konfliktów interesów, procedur zakupowych, przetargów, inwestycji, pracy bloku operacyjnego, endoprotezoplastyki, kolejek pacjentów, skarg oraz działań prawnych podejmowanych przez szpital wobec publikacji internetowych.
W kolejnych pismach radny wracał do uzyskanych odpowiedzi, domagał się dodatkowych wyjaśnień i podejmował kolejne zagadnienia. Jedna z interpelacji marcowych dotyczyła między innymi nagrody rocznej dla dyrektora w kontekście wyników finansowych placówki i wydatków na zewnętrzne pozyskiwanie dotacji.
Warto przypomnieć, że Artur Wnuk otrzymał od Starosty za 2025 rok nagrodę roczną w wysokości 40 580 zł brutto. Decyzję podjęto 30 grudnia 2025 roku. W sytuacji, gdy szpital zmaga się z problemami finansowymi, takie decyzje mają prawo budzić pytania i powinny być szczegółowo uzasadniane. To też było poruszane w artykule :
Niepokojący jest czas, jaki zajęło udzielanie odpowiedzi na pierwszą interpelację. W marcu wyjaśnionych było 14 z 22 punktów. Harmonogram przewidywał przekazywanie pozostałych informacji nawet do 30 października 2026 roku.
Radny złożył również skargę na sposób załatwienia sprawy.
Trudno oczekiwać, że mieszkańcy będą obojętnie przyglądać się sytuacji, w której wyjaśnienie wszystkich pytań dotyczących publicznego szpitala zajmuje większą część roku. Tutaj sprawa musi być jasna i szybko wyjaśniona – to by oczyściło atmosferę. Z drugiej strony skala pytań, konieczność zebrania dokumentacji i ich szczegółowy charakter również mają znaczenie.
Kontrola społeczna jest potrzebna. Powinna prowadzić do ustalenia faktów, a nie do sączenia niekończącego się konfliktu, ale taka widocznie jest lokalna polityka …
TikTok, Fair Tender Quality Certificate i kalendarz, który daje do myślenia
W tym samym okresie wokół ostrowskiego szpitala rozwinął się drugi obieg informacji – internetowy.
Na TikToku i YouTube publikowane były nagrania, w których autor przedstawiał poważne zarzuty dotyczące funkcjonowania placówki, przetargów i działalności Dyrektora Szpitala. Z materiałami tymi wiązany jest profil występujący pod nazwą Fair Tender (Quality Certificate). Profil ten również publikuje nieprawidłowości dotyczące innych placówek zdrowia. Widać, że autor zna się na procedurach przetargowych, dokumentach szpitalnych i tej branży, o czym większość z jego folowersów nie ma pojęcia. Tu jest właśnie ta trudność w ocenie prawdziwości przez odbiorców.
Szpital 20 stycznia 2026 roku opublikował oświadczenie, w którym poinformował o wniesieniu prywatnego aktu oskarżenia do Sądu Rejonowego w Ostrowi Mazowieckiej. Zapowiedział również pozew cywilny dotyczący ochrony dóbr osobistych.
Dyrekcja zakwestionowała prawdziwość informacji przedstawianych w nagraniach, a ich autorowi zarzuciła naruszanie dobrego imienia placówki i dyrektora.
Trzeba jednak wyraźnie zaznaczyć: zarzuty autora filmów nie są równoznaczne z udowodnieniem nieprawidłowości, ale samo skierowanie sprawy do sądu również nie oznacza, że wszystkie przedstawiane przez niego pytania i wątpliwości można zignorować. Rozstrzygnięcie należy teraz do sądu.
Ciekawy jest natomiast kalendarz wydarzeń.
W styczniu 2026 roku portal Fair Tender opublikował swoje materiały. Zostało to natychmiast podchwycone przez lokalnych Radnych, którzy bezrefleksyjnie zaczęli budować negatywną narrację. 20 stycznia szpital poinformował o podjęciu kroków prawnych w związku z internetowymi publikacjami. 29 stycznia radny Krzyżanowski przedstawił pierwszą obszerną interpelację dotyczącą szpitala.
Następnie przyszły kolejne interpelacje: cztery w marcu, jedna w kwietniu i kolejna w sierpniu.
Zbieżność tych dat jest faktem, ale sama w sobie nie dowodzi koordynacji działań, wspólnych intencji ani powiązań między osobami publikującymi w internecie a radnym, ale oczywiście rodzi takie pytania.
Można natomiast zauważyć, że w krótkim czasie temat szpitala stał się jednym z głównych punktów lokalnego sporu publicznego, a raczej politycznego. Pytania samorządowe, internetowe nagrania i komentarze medialne zaczęły wzajemnie wzmacniać zainteresowanie placówką, bez konkretnego dialogu.
To sytuacja, w której szczególnie łatwo o pomieszanie kontroli z oskarżeniem, a informacji z interpretacją.
Apteki w nocy – problem mieszkańców czy kolejny element lokalnej wojny?
Warto przyjrzeć się także działalności naszego portalu Ostrów Na Surowo, który 10 stycznia 2025 opublikował artykuł zatytułowany „Nagrody i smogo-eko auta są. Apteki w nocy – nie ma. Czy ktoś jeszcze słucha mieszkańców?”.
Zwróciliśmy uwagę na brak całodobowego dostępu do aptek i wskazaliśmy, że koszt zorganizowania nocnych dyżurów na terenie powiatu szacowano wcześniej na około 600 tys. zł rocznie. W tekście zestawiono tę kwotę z nagrodą przyznaną dyrektorowi szpitala, stawiając pytanie o samorządowe priorytety.
To temat ważny i dotyczący bezpośrednio bezpieczeństwa mieszkańców. Poruszaliśmy go już wielokrotnie wcześniej w 2024 roku.
W nocy i w święta dostęp do leków może mieć ogromne znaczenie, zwłaszcza dla rodzin z małymi dziećmi, seniorów i osób przewlekle chorych.
Trzeba jednak doprecyzować, że brak apteki całodobowej nie oznacza całkowitego braku dyżurów.
W harmonogramie na 2026 rok przewidziano dyżury w wybrane niedziele i dni świąteczne, najczęściej w godzinach popołudniowych i wieczornych. W pozostałe dni wskazywano dostępność apteki do godziny 21.00. Nie jest to jednak odpowiednik całodobowej apteki dostępnej przez siedem dni w tygodniu.
Problem istnieje, ale wymaga precyzyjnego opisu.
I tu pojawia się istotna kwestia: dlaczego w debacie o zdrowiu mieszkańców tak wiele miejsca zajmuje konflikt wokół jednego dyrektora, podczas gdy problemy systemowe, takie jak dostęp do leków w nocy, wymagają wspólnych działań samorządów?
Czy nie warto rozmawiać o dostępności usług zdrowotnych w całym powiecie, zamiast sprowadzać debatę do personalnych rozliczeń?
Można przecież jednocześnie wymagać od dyrekcji szpitala przejrzystości, oczekiwać od radnych kontroli i domagać się od władz powiatu rozwiązania problemu nocnych dyżurów aptek.
Jedno nie wyklucza drugiego. Takie proste.
Szpital to nie tylko dyrektor i polityczne komentarze
Jest jeszcze jeden aspekt, o którym w tej dyskusji mówi się stosunkowo niewiele.
Opinia o szpitalu bardzo często powstaje na podstawie relacji osób, które są z nim bezpośrednio związane – pracowników, byłych pracowników, lekarzy, personelu administracyjnego, pacjentów i ich rodzin.
To naturalne. Szpital jest miejscem, w którym krzyżują się interesy zawodowe, odpowiedzialność, ogromne obciążenie emocjonalne i trudne decyzje organizacyjne. Nie każdy jest zadowolony z decyzji dyrekcji. Nie każda zmiana organizacyjna spotyka się z akceptacją. Nie każda krytyczna opinia wynika jednak ze złej woli.
Trzeba również pamiętać, że pracownik niezadowolony z warunków zatrudnienia może mieć zupełnie inną perspektywę niż pacjent, który otrzymał sprawną pomoc medyczną. Podobnie osoba, która miała złe doświadczenia podczas hospitalizacji, może oceniać placówkę inaczej niż ktoś, kto korzystał z nowoczesnego sprzętu i specjalistycznego leczenia.
Każda z tych opinii może być autentyczna. Żadna pojedyncza relacja nie daje jednak pełnego obrazu funkcjonowania całej instytucji.
Dlatego nie można ani bezkrytycznie przyjmować wszystkich internetowych zarzutów, ani odrzucać każdej krytyki tylko dlatego, że pochodzi od osoby związanej ze szpitalem.
Nie potrzeba ani propagandy sukcesu, ani katastroficznych wizji
Ostrowski szpital ma problemy finansowe. Wymaga dalszej kontroli, przejrzystości decyzji, racjonalnego zarządzania kosztami i uczciwego informowania mieszkańców o dostępności świadczeń.
Nie zmienia to jednak faktu, że jest placówką rozwijającą infrastrukturę, inwestującą w sprzęt i realizującą projekty, które mają znaczenie dla pacjentów z całego regionu. Tak, to już nie jest tylko „szpital powiatowy” dla Lokalsów.
Nie ma podstaw, by na podstawie samego zadłużenia i problemów z płynnością budować obraz nieuchronnego zamknięcia szpitala. Tak samo nie ma podstaw, by traktować każdą krytykę jako próbę zniszczenia placówki.
Mieszkańcy nie potrzebują ani propagandy sukcesu, ani nieustannego straszenia katastrofą.
Potrzebują informacji, które pozwolą im odpowiedzieć na kilka prostych pytań: czy szpital leczy, czy ma odpowiedni sprzęt, czy dostęp do świadczeń jest wystarczający, czy pieniądze publiczne są wydawane prawidłowo i czy podejmowane działania zapewnią placówce stabilność w kolejnych latach?
Radny Powiatowy Władysław Krzyżanowski ma prawo pytać, nawet bardzo szczegółowo. Dyrekcja ma obowiązek odpowiadać i wyjaśniać wątpliwości. Autorzy internetowych publikacji mają prawo krytykować instytucje publiczne, ale muszą liczyć się z odpowiedzialnością za rozpowszechniane nieprawdziwego twierdzenia. A mieszkańcy mają prawo oczekiwać, że spór nie będzie ważniejszy niż ich zdrowie.
Bo ostatecznie nie chodzi o to, kto wygra lokalną batalię na interpelacje, nagrania, komentarze i oświadczenia.
Chodzi o to, żeby za kilka lat w Ostrowi Mazowieckiej nadal działał nowoczesny, dobrze wyposażony i stabilny finansowo szpital, do którego mieszkańcy będą mogli przyjechać po pomoc, nie zastanawiając się, czy kolejny internetowy konflikt jest ważniejszy od ich zdrowia.

